หัวใจไม่จนมุม : รักสนุกแต่ไม่ผูกพัน ดันมีลูก
  
  
ColumDetail
07
หัวใจไม่จนมุม : รักสนุกแต่ไม่ผูกพัน ดันมีลูก
 
 

HUG ปี 8 เล่ม 12
หัวใจไม่จนมุม


รักสนุกแต่ไม่ผูกพัน ดันมีลูก
พี่อ้อย    พี่อ้อยคะ หนูอ่านพี่ตอบคำถามใน HUG เมื่อเดือนก่อน โดนใจมาก ไม่นึกว่าจะมีคนที่เจอปัญหาเหมือนเรา แต่ของน้องเป็นอีกฝั่ง หวังว่าพี่คงจะตอบน้องเช่นกัน หนูดูซีรีส์ รักแท้หรือรักสนุก ดูเหมือนคล้ายๆ ชีวิตหนู แต่จะต่างกันแค่เรามีลูกด้วยกัน ยังไม่รู้ตอนจบเราจะเป็นอย่างไร เราสองคนเลยต้องอยู่ระหว่างกลาง
    ตอนนี้คือยังไม่รู้ว่าวันข้างหน้าจะตอบลูกว่าอย่างไร เขาก็ยังทำทุกอย่างเหมือนเดิม ลูกหนูต้องกลายความลับของเราสองคน หนูไม่สามารถบอกพ่อแม่หนูได้ เขาก็บอกครอบครัวเขาไม่ได้ แต่หนูก็ดีใจที่หนูไม่คิดทำร้ายเขา แล้วหนูควรจะเดินต่อหรือปล่อยเขาไปดีคะ เขาบอกว่าเขาไม่ได้รักภรรยาเขาแล้ว แต่อยู่ด้วยกันทุกวันนี้เพื่อลูก
    ทุกวันนี้เรายังไม่มีปัญหากัน เรายังคงเป็นเหมือนเดิม แต่หนูเริ่มกลัวว่าวันหนึ่งที่ครอบครัวเขารู้ หนูกับเขาจะเป็นอย่างไร หนูเข้าใจว่าความลับมันไม่มีในโลก
 
     ........................................................

    ตอนนี้ปัญหาแนวนี้เยอะมากๆ จ้ะ ไม่ว่าเรานอกใจเขา หรือบางทีเขานอกใจเรา และหลายครั้งเราคือคนที่เป็นมือที่สามแบบรู้ทั้งรู้ ความรักที่เริ่มต้นจากประโยคที่ว่า ‘ระหว่างเราแค่ขำๆ นะ ก็แค่สนุกๆ’ เราให้ความสำคัญกับคำว่าสนุกขนาดนี้เชียวหรือ บางคนอยากได้ความสนุกเพียงน้อยนิดแบบที่ต้องเอาทุกข์ทั้งชีวิตเข้าแลก
    มีแฟนอยู่ข้างตัว แต่เติมไม่เต็มหัวใจเลยต้องไปหาเบี้ยใบ้รายทาง อ้างว่าก็ไม่ได้ผูกพัน ลืมกันไปว่า คนที่เป็นแฟนเรา ต่อให้เขาไปกอดใครแม้จะบอกว่าไม่ได้มีใจ แต่ความเสียใจก็ไม่ได้น้อยลง ไม่มีใครสมบูรณ์แบบแม้แต่เรา เรารักกันในข้อดี และให้อภัยในข้อเสียบางข้อ ไม่ใช่ไปรอเอาจากคนอื่น
    มีนะคะ บางคนบอกว่า “ก็แค่นอกกายไม่ได้นอกใจ ยังไงก็รักแฟนอยู่แล้ว” แต่การตอบสนองทางกาย แฟนเราอาจให้ไม่เต็มที่ ก็เลยมีที่ต้องไปหาเอานอกบ้าน ในซีรีส์บอกจุดจบไว้เรียบร้อยว่า คนที่หวังแค่ขำๆ วันหนึ่งมันขำออกไหม ความรู้สึกในใจเราห้ามได้ง่ายๆ ขนาดนั้นเลยหรือ
    นอกใจกับติดยามันคล้ายกันอย่างหนึ่งคือ เริ่มต้นจากคิดว่าไม่เป็นอะไร ไม่น่าจะติด สุดท้ายก็คิดไม่ออกว่าจะบอกคนที่บ้านอย่างไร แก้ปัญหาไม่ได้ ความสนุกนำมาซึ่งความเสียใจ ไม่ว่าจะเป็นใครที่อยู่ในเหตุการณ์นี้ เพิ่งได้สัมภาษณ์น้องกัปตัน ภูธเนศ ถึงเรื่องราวความรักของน้อง น้องพูดประโยคหนึ่งชอบมากๆ “จะมีคนที่ดีกว่า สวยกว่าแฟนเราเสมอ ถ้าเรายังไม่หยุด”
    จริงค่ะ การแต่งงาน ไม่ได้แปลว่าเราจะเจอคนที่เราชอบอีกไม่ได้ แค่เจอแล้วเราวางตัวอย่างไร เรารับผิดชอบความรู้สึกของสามีหรือภรรยาของเราแค่ไหน เราแคร์ความเสียใจ ความเจ็บปวดของคนที่เรารักหรือเปล่า ทั้งต่อหน้าและลับหลัง ไม่ใช่ไปทรยศมา แต่ไม่กล้าบอกอะไร กลัวแฟนเสียใจ เลยปกปิดความจริงไว้แต่ก็แอบไปทำ
    นอกใจใครก็ทำเป็นค่ะ แต่ทำไมเขาไม่ทำ เพราะกลัวเราเสียใจ นั่นสิ แล้วเราทำทำไม ถ้าคิดว่าคบเราเพียงเพราะเขารักสนุก เป็นได้มากที่สุดเราก็แค่ของเล่น ในละคร คงเห็นบทลงเอยไปแล้ว คนที่ยอมเป็นตัวสำรองอย่างเต็มใจ ทำไมเขาต้องเลือกเราเป็นตัวจริง แต่ของน้องหนักกว่า ตรงที่ไม่ป้องกันตัวดีๆ ทำให้มีอีก 1 ชีวิตบริสุทธิ์เกิดขึ้นมารับผิดชอบความรักสนุกของคน 2 คน ที่เริ่มไม่สนุก และจะทุกข์ขึ้นเรื่อยๆ
    จะบอกลูกว่าอะไร? พ่อของลูกเป็นพ่อของคนอื่นนะลูก มาหาทุกวันไม่ได้ เราอยู่บ้านเดียวกันก็ไม่ได้ เพราะพ่อมีบ้านของเขา ประโยคไหนก็เจ็บปวด เราเองไม่เท่าไหร่ เพราะเราเลือกจะโดดเหวเอง แต่ลูกไม่มีโอกาสแม้จะเลือกด้วยซ้ำ ดันต้องรับกรรมไปด้วย
    เขาไม่เลิกกับภรรยาของเขาหรอกจ้ะ เขาอ้างว่าอยู่เพื่อลูก แล้วลูกเราล่ะ ไม่มีพ่อได้ใช่ไหม คนเราถ้าไม่รักกัน เลิกกันง่ายมาก ถ้าไม่อยากอยู่ด้วยกันแล้วจริงๆ แต่สิ่งที่เขาบอก เพื่อยืนยันว่า เราเป็นได้แค่นี้ เขามีครอบครัวของเขา เขาไม่มีวันไปไหน เราเคยยอมรับเงื่อนไขนี้ได้ แล้วทำไมเขาต้องแก้ปัญหาอะไร ก็บอกแล้วไงแค่ขำๆ บางคนพูดด้วยซ้ำว่า ทำไมเราไม่ป้องกัน ปล่อยให้ท้องทำไม ความรับผิดชอบทั้งหลายกลายเป็นของเราคนเดียวแบบนี้ก็มี
    น้องถามว่าควรเดินต่อ หรือปล่อยเขาไป อย่างไรก็ไม่ได้อยู่ที่น้องเพราะต่อให้น้องไม่ปล่อย ก็ใช่ว่าเขาจะไม่ไป น้องอยู่ไกลๆ ตั้งแต่ต้นแล้ว เขาคือคนคุมเกมทุกอย่าง อยากได้ก็มา อยากลาก็ไป แถมชัดเจนออกจะตายว่า ครอบครัวเขารู้ไม่ได้ แค่นี้ก็รู้แล้วว่าเขาปกป้องหัวใจของใครมากกว่ากัน น้องเองยังเห็นคำตอบแล้วเลยว่า ถ้าครอบครัวเขารู้ชีวิตของเราจะเป็นอย่างไร แปลว่าครอบครัวเขาคือเจ้าของคำตอบมากมายที่น้องอยากรู้ในวันนี้
    ทั้งหมดมันยากตรงที่เรามีลูก เมื่อรู้สึกผิด ต้องคิดทำอะไรต่อ ไม่ใช่ผิดแล้วผิดเลย แย่งแล้วแย่งเลย มีสามีร่วมกับคนอื่นได้หน้าตาเฉย กรรมเลยตกอยู่ที่หัวใจเรา อยากใกล้เขามากกว่านี้เขาก็ไม่ให้ จะเดินจากไปก็เดินไม่ไหว บอกว่าสงสารลูก จริงๆ น้องสงสารตัวเอง เลยยอมเป็นคนที่เฝ้ารอเวลาเหลือๆ ของเขากับภรรยา เจอกันเมื่อเขามา ได้เวลาแค่ไหนแค่นั้น เรียกร้องอะไรก็ไม่ได้ เพราะเขาบอกแล้วว่าเขาให้ไม่ได้ตั้งแต่ต้น ทนได้ก็ทนไป ทนไม่ไหวจะให้ทำอย่างไร เขาก็มีครอบครัวแล้ว
    ต่อให้ย้อนเวลากลับไปไม่ได้ แต่ใช้ทุกอย่างเป็นบทเรียนได้ ตอนนี้น้องบอกว่าเรายังไม่มีปัญหาอะไรกับเขา จริงๆ น้องยังไม่อยากมองปัญหานั้น แค่หลับตาแล้วเดินหน้าต่อไป เป็นกิ๊กคุณภาพให้คนเห็นแก่ตัวเอาเปรียบได้เต็มที่ ใจเขาใจเราค่ะ สามีกอดเขา ออกจากบ้านก็ไปกอดคนอื่น ตัวเองเสียใจไม่เท่าไหร่ เห็นหน้าลูกแทบขาดใจ กลัวลูกรับความเสียใจไม่ไหว
    เรากับภรรยาเขาเจ็บไม่ต่างกัน จะมีบ้างก็ตรงที่เขายังให้เกียรติภรรยา บอกใครๆ ได้ว่าเขารักกัน แต่กับเราไม่ใช่ เขาซ่อนเราไว้จนไร้ตัวตนทั้งที่เราก็เป็นคนๆ หนึ่งเหมือนกัน เรียกร้องอะไรไม่ได้ เพราะเอาเข้าจริง เราก็เห็นภาพนี้มาตั้งแต่ต้น
    ลองมองหาคนที่เป็นทีมเดียวกันกับเราเถอะ พ่อแม่เรา ครอบครัวเรา ต่อให้เราทำผิดแค่ไหน ครอบครัวไม่ฆ่าเราตาย แม้พ่อแม่จะเสียใจแทบตาย ท่านพร้อมจะกอดลูกรวมไปถึงหลานด้วย เผื่อเป็นอีก 1 ทางเลือก ดีกว่าที่น้องจะไม่เลือกสักทาง ยอมเป็นภรรยาน้อยด้อยค่าอยู่ข้างๆ เขา แถมยังมีลูกอีกคนที่เราต้องดูแล ดูทรงแล้ว พ่อของลูกคงทำอะไรไม่ค่อยถูก ไม่นึกว่าลูกคนนี้จะเกิดมาอีกคน เพราะเริ่มต้นก็หวังแค่สนุกๆ เลยต้องมาทุกข์มากขนาดนี้
    ความรักที่ดี ต้องมีความรับผิดชอบ ทั้งสุขและทุกข์ของคนที่เรารัก ประเภทรักสนุกแต่ไม่ผูกพัน แปลกันง่ายๆ ว่า มีอะไรกันได้ไม่ต้องไปรับผิดชอบ เพราะบอกไปแล้วตั้งแต่ต้น ที่สำคัญอย่าไปเชื่อว่าเขารักใคร ถ้าความซื่อสัตย์ง่ายๆ ยังให้กันไม่ได้เลย

 

Comments

There are currently no comments, be the first to post one.

Post Comment

Name (required)

Email (required)

Website

Enter the code shown above in the box below

  
  
new laws

ตัวจริงหรือตัวสำรอง :: อะตอม - ภัคจิรา วิศววิสุทธิ์

 

  
  
 
  
  
 

โสดสุกสโมสร

Facebook

 

 อ่านHUGในแบบE-BOOK ได้แล้ว คลิ๊กเลย!!!

 
Copyright © 2007 by HUG Magazine   
Login  |  
   
);